یک روز می‌آید که ما نیستیم اما همچنان ، نان گندم خوب خواهد بود و آب پایین خواهد ریخت و اسب‌ها از آن خواهند نوشید. روزی دیگر هم آخرین نفری که ما را می‌شناخته چشم فرو خواهد بست و از آن، پس گویی ما اصلا در این جهان نبوده ایم. میخواهم از من چیزی یادگار بماند تا دلیلی باشد یادآور بودنم برای مانایی. دوست دارم میراثم چون فیروزه زیبا و ارزشمند باشد و شادمان باشم از آن.با سلاح تصویر برای ایران،برای حقیقت خواهم جنگید تا تاریخ نامم را در حافظه‌اش ثبت کند.